به گزارش ذره‌بین بورس، شرکت مس کاوان نماد با انتشار چندین اطلاعیه در سامانه کدال، اطلاعات تازه‌ای درباره برنامه‌های تولید و فروش، طرح‌های توسعه‌ای، وضعیت شرکت‌های فرعی و چالش‌های عملیاتی خود در اختیار سهامداران قرار داد.
بررسی این اطلاعیه‌ها نشان می‌دهد افزایش ظرفیت تولید کنسانتره، توسعه فعالیت در زنجیره تولید کاتد مس و مدیریت محدودیت‌های تأمین مواد اولیه، از مهم‌ترین محورهای برنامه‌ریزی این شرکت برای سال‌های آینده است.
هدف‌گذاری فروش ۱۱ هزار و ۲۱۲ تن کنسانتره با راه‌اندازی خط دوم کارخانه
یکی از مهم‌ترین برنامه‌های توسعه‌ای کاوان، احداث و راه‌اندازی خط دوم کارخانه تولید کنسانتره است. بر اساس توضیحات شرکت و اطلاعات مندرج در صفحات ۱۷۲ و ۱۷۳ امیدنامه، بهره‌برداری از این خط می‌تواند ظرفیت تولید و فروش کنسانتره را افزایش دهد.
در همین راستا، شرکت فروش حدود ۱۱ هزار و ۲۱۲ تن کنسانتره را برای سال ۱۴۰۶ پیش‌بینی کرده است.
از سوی دیگر، بر اساس مفروضات گزارش ارزش‌گذاری در صفحه ۴۲، فروش ۸ هزار و ۱۴۱ تن کنسانتره توسط شرکت اصلی و متوسط نرخ فروش هر تن به مبلغ ۵ میلیارد و ۴۹۰ میلیون ریال در سال ۱۴۰۶ مبنای محاسبات قرار گرفته است. بر این اساس، درآمد حاصل از فروش این میزان کنسانتره حدود ۴.۴ همت برآورد می‌شود.
نوید فرآیند البرز در مسیر فروش ۵.۴ همتی کاتد مس
بخش دیگری از برنامه‌های اعلام‌شده کاوان به عملکرد شرکت فرعی نوید فرآیند البرز مربوط است؛ شرکتی که بر اساس مفروضات صفحه ۴۸ گزارش ارزش‌گذاری، برای سال ۱۴۰۶ فروش حدود یک‌هزار و ۶۲۶ تن کاتد مس را هدف‌گذاری کرده است.
برآورد شرکت از درآمد حاصل از این میزان فروش حدود ۵.۴ همت است. این موضوع می‌تواند فعالیت شرکت فرعی در زنجیره تولید و فروش محصولات مسی را به یکی از محورهای درآمدزایی گروه تبدیل کند.
البته تحقق این پیش‌بینی به عواملی همچون پایداری تولید، امکان فروش محصولات و نرخ‌های نهایی بازار وابسته خواهد بود.
تقسیم حداکثر ۸۰ درصد سود؛ توسعه در اولویت تأمین مالی
در بخش سیاست تقسیم سود، هیئت‌مدیره کاوان اعلام کرده است که تلاش می‌کند میان منافع سهامداران و نیازهای مالی طرح‌های توسعه‌ای تعادل برقرار کند.
بر این اساس، شرکت در پیشنهاد مربوط به سود سال مالی ۱۴۰۵، تقسیم حداکثر ۸۰ درصد از سود را مطرح کرده است. با این حال، درصد نهایی سود تقسیمی در مجمع عمومی عادی سالیانه و با توجه به شرایط مالی شرکت و تصمیم سهامداران مشخص خواهد شد.
راه‌اندازی خط دوم کارخانه کنسانتره، افزایش ظرفیت تولید، توسعه فعالیت‌های اکتشافی و تکمیل زنجیره ارزش، از جمله برنامه‌هایی هستند که برای تأمین مالی آنها به منابع مالی نیاز است.
کاوان همچنین استفاده از تسهیلات بانکی و انتشار اوراق را به‌عنوان گزینه‌های احتمالی تأمین مالی طرح‌های توسعه‌ای مطرح کرده است. بنابراین، میزان سود تقسیمی در کنار نیاز سرمایه‌ای پروژه‌ها و وضعیت جریان نقدی شرکت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار خواهد بود.
حقوق دولتی معدن عباس‌آباد چگونه محاسبه می‌شود؟
کاوان در اطلاعیه دیگری به نحوه محاسبه حقوق دولتی معدن مس عباس‌آباد پرداخته است.
طبق توضیحات شرکت، محاسبه حقوق دولتی بر اساس ماده ۱۴ قانون معادن، جداول و نرخ‌های ابلاغی شورای عالی معادن و همچنین ابلاغیه‌های اداره کل صنعت، معدن و تجارت استان‌ها انجام می‌شود.
با توجه به عیار ۰.۷۱ درصدی کانسنگ معدن عباس‌آباد و احداث کارخانه فرآوری و تولید کنسانتره در محدوده پروانه بهره‌برداری، نرخ حقوق دولتی این معدن بر مبنای کنسانتره و معادل ۷.۱ درصد نرخ کنسانتره سر معدن، درب کارخانه، تعیین شده است.
همچنین شورای عالی معادن بر اساس ابلاغیه شماره ۵۲۰۴۴۴۱ مورخ ۲۲ تیر ۱۴۰۴، نرخ‌های حقوق دولتی سال ۱۴۰۴ را بدون تغییر و بر مبنای جدول سال ۱۴۰۲ اعلام کرده است. به گفته شرکت، تا زمان انتشار اطلاعیه، ابلاغیه جدیدی در این خصوص صادر نشده بود.
چالش تأمین مواد ناریه؛ خرید آنفو تراک در دستور کار کاوان
یکی از ریسک‌های مهم عملیاتی کاوان، محدودیت تأمین مواد ناریه مورد استفاده در عملیات استخراج معدن است.
بر اساس توضیحات شرکت، مواد مصرفی آتشباری مجتمع عباس‌آباد شامل آنفو، امولایت و چاشنی است و نیترات آمونیوم نیز ماده اولیه اصلی تولید آنفو محسوب می‌شود.
شرکت اعلام کرده است که پتروشیمی شیراز، به‌عنوان یکی از تولیدکنندگان اصلی نیترات آمونیوم در کشور، در جریان جنگ تحمیلی مورد حمله قرار گرفته و از مدار تولید خارج شده است. این اتفاق محدودیت‌هایی را در تأمین مواد اولیه مورد نیاز عملیات آتشباری معادن ایجاد کرده و کاوان نیز با چالش تأمین آنفو مواجه شده است.
در شرایط فعلی، نیاز شرکت از طریق واردات نیترات آمونیوم تأمین می‌شود. به گفته کاوان، پس از پایان جنگ، محدودیت‌های تأمین به‌تدریج کاهش یافته است؛ با این حال، شرکت برای کاهش وابستگی به شرایط بازار، راهکارهای جایگزینی همچون آتشباری پلاسما، استفاده از پیکور و مواد ناریه جایگزین از جمله آنفو سنگین و پودر آذر را بررسی و آزمایش کرده است.
در ادامه، با صدور مجوزهای موردی واردات نیترات آمونیوم برای شرکت‌های خصوصی، هیئت‌مدیره تصمیم به خرید آنفو تراک برای تولید آنفو در محل معدن و با استفاده از نیترات آمونیوم وارداتی گرفته است.
پیگیری مجوز احداث انبار نیترات آمونیوم و آغاز عملیات ساخت آن، عقد قرارداد خرید آنفو تراک و پیگیری تحویل دستگاه و همچنین شناسایی واردکنندگان و بررسی مسیرهای تأمین پایدار نیترات آمونیوم، از جمله اقداماتی است که شرکت در دستور کار قرار داده است.
برآورد کاوان این است که با تکمیل انبار و آماده‌به‌کار شدن آنفو تراک، مشکل تأمین مواد ناریه تا حد زیادی برطرف شود. با این حال، تا زمان بهره‌برداری از تجهیزات و ایجاد مسیر پایدار تأمین مواد اولیه، این موضوع همچنان یکی از ریسک‌های اثرگذار بر تداوم عملیات استخراج خواهد بود.
آرمان معدن پارس؛ شرکت تازه‌تأسیسی که هنوز فعالیت عملیاتی ندارد
کاوان در یکی دیگر از اطلاعیه‌های خود، اطلاعات مربوط به شرکت آرمان معدن پارس را منتشر کرده است.
این شرکت در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ با سرمایه اولیه ۵۰۰ میلیون ریال و به‌صورت سهامی خاص تأسیس شده و در همان تاریخ به شماره ثبت ۶۸۱۲۸۴ رسیده است.
بر اساس توضیحات کاوان، آرمان معدن پارس تا زمان تهیه گزارش فاقد هرگونه فعالیت عملیاتی بوده و به همین دلیل برای سال مالی ۱۴۰۴ و شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ صورت مالی نداشته است.
بنابراین، در شرایط فعلی نمی‌توان اثر مالی مشخصی برای این شرکت در عملکرد گروه در نظر گرفت.
از نوسانات قیمت فلزات تا ریسک تأمین مالی پروژه‌ها
در بخش دیگری از اطلاعیه‌ها، کاوان به تشریح برنامه‌های خود برای مدیریت ریسک‌های عملیاتی و مالی پرداخته است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، هیئت‌مدیره شرکت برنامه‌ای مدون برای مدیریت ریسک‌های مختلف در نظر گرفته که مهم‌ترین محورهای آن شامل نوسانات قیمت فلزات، ریسک‌های زنجیره تأمین، فناوری استخراج و ذخایر معدنی، نحوه تأمین مالی پروژه‌های در دست اجرا و تغییر قوانین و مقررات دولتی است.
نوسانات قیمت فلزات می‌تواند مستقیماً بر درآمد فروش و سودآوری شرکت اثرگذار باشد. همچنین محدودیت‌های زنجیره تأمین، به‌ویژه در بخش مواد ناریه و مواد اولیه، می‌تواند هزینه‌های عملیاتی و استمرار تولید را تحت تأثیر قرار دهد.
از سوی دیگر، اجرای طرح‌های توسعه‌ای و افزایش ظرفیت تولید نیز به تأمین منابع مالی کافی و مدیریت هزینه‌های سرمایه‌گذاری وابسته است.
