ایالاتمتحده حضور نظامی خود را در کارائیب افزایش داده و گزارشها حاکی از استقرار سه ناوشکن موشکانداز هدایتشونده و یک زیردریایی هستهای، در کنار تقریبا ۴۵۰۰ملوان و تفنگدار دریایی است. این حضور نظامی اگرچه بهظاهر با این هدف توجیه شده است که مبارزه با قاچاق مواد مخدر را دنبال میکند، ولی نمیتواند باورپذیر باشد؛ زیرا ۷۴درصد کوکائین طبق گزارش سال۲۰۲۳ دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل از طریق اقیانوس آرام جریان دارد. همزمانی این حضور نظامی با ورود چین به سکوی شناور نفتی آلولا (Alula Floating Oil Platform)، نشاندهنده قصد احتمالی برای اعمال فشار بر رژیم مادورو و مقابله با نفوذ رو به رشد چین در بخش نفت ونزوئلا است. استقرار این سکوی نفتی پیشرفته چین در دریاچه ماراکایبو (Lake Maracaibo)، رخدادی است که همزمان دو جبهه حیاتی را برای ایالاتمتحده به چالش کشیده است: نظم انرژی جهانی و امنیت منطقهای. در شرایطی که واشنگتن همچنان به دنبال تثبیت نقش خود در خاورمیانه و آسیا-پاسیفیک است، پکن آرام و حسابشده قدم به نیمکره غربی گذاشته و یکی از نمادینترین معادلات ژئوپلیتیک را بر هم زده است.
ونزوئلا بزرگترین ذخایر نفتی اثباتشده جهان (۳۰۳میلیارد بشکه) را در اختیار دارد که ذخایر ۵۵میلیارد بشکهای ایالاتمتحده را تحتالشعاع قرار میدهد. سرمایهگذاری مشترک چین و ونزوئلا که هدف آن افزایش تولید سکوی شناور آلولا به ۶۰هزار بشکه در روز تا سال۲۰۲۶ است، تهدیدی برای تغییر جریان نفت از پالایشگاههای آمریکایی است که پیش از تحریمها در سال۲۰۱۹، روزانه تا ۵۰۰هزار بشکه نفت وارد میکردند. مشارکت محدود شورون با شرکت PDVSA که در دوران بایدن تمدید شد، اکنون تحتالشعاع اقدام جسورانهتر چین قرار گرفته و نگرانی ایالاتمتحده را در مورد از دست دادن نفوذ در یک بازار کلیدی انرژی برانگیخته است.
ایالاتمتحده در سال۲۰۱۹ تحریمهایی را علیه شرکت PDVSA اعمال کرد تا مادورو را تحتفشار قرار دهد؛ اما استفاده چین از انتقال کشتی به کشتی و سکوی آلولا یک راهحل را نشان میدهد و صادرات نفت ونزوئلا را در اوت ۲۰۲۵ (مرداد ۱۴۰۴) به ۹۶۶هزار و ۵۰۰بشکه در روز احیا کرد. این امر جنگ اقتصادی ایالاتمتحده را تضعیف میکند و درخواستها برای اقدامات قویتر را افزایش میدهد. ونزوئلا با این ذخایر اثباتشده، مدتهاست برای آمریکا یک «منبع خاموش» باقیمانده است؛ خاموشیای که ناشی از تحریمهای ۲۰۱۹ بود. چین اما با ورود آلولا معادله را تغییر داده است. این پروژه نهتنها ظرفیت تولید روزانه را افزایش میدهد، بلکه ابزار موثری برای دور زدن تحریمها در اختیار کاراکاس قرار میدهد. صادرات نفت ونزوئلا که در سالهای اخیر به پایینترین سطح تاریخی رسیده بود، حالا با پشتوانه فناوری و سرمایهگذاری پکن دوباره در حال رشد است. برای واشنگتن، پیام روشن است: اگر بازار نفت سنگین ونزوئلا دوباره جان بگیرد، تامینکنندگان آمریکایی در خلیج مکزیک و کانادا با رقیبی جدی مواجه خواهند شد.

