به گزارش ذره‌بین بورس، بازار در سه‌ماه نخست سال با رفتاری کم‌سابقه روبه‌رو شد؛ پس از ثبت رکوردهای تاریخی، کاهش‌هایی نزدیک به ۳۰ درصد رقم خورد و همین شدت نوسان تصویر سنتی طلا به‌عنوان دارایی امن را تحت فشار قرار داد.
افزایش اولیه قیمت‌ها بیشتر ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیک و ورود سرمایه‌های کوتاه‌مدت بود، اما با اوج‌گیری درگیری‌ها، تقویت دلار و رشد نرخ‌های واقعی بهره، هزینه نگهداری طلا بالا رفت و سرمایه‌گذاران بخشی از دارایی‌های خود را به بازارهای دلاری منتقل کردند.
بازقیمت‌گذاری در بازار ناپایدار
در ادامه، طلا وارد مرحله‌ای شد که متغیرهای کلان اقتصادی تعیین‌کننده‌تر از همیشه عمل می‌کنند. شدت تنش‌های سیاسی، وضعیت تورم و انرژی و مسیر تصمیم‌گیری فدرال‌رزرو سه محور اصلی جهت حرکت کوتاه‌مدت بازار محسوب می‌شوند.
در صورتی که قیمت نفت بالا بماند و سرعت رشد اقتصاد کاهش پیدا کند، احتمال شکل‌گیری شرایط رکود تورمی افزایش می‌یابد؛ وضعیتی که معمولاً موقعیت دفاعی طلا را تقویت می‌کند. با این حال، تا پیش از ارسال سیگنال‌های مشخص درباره کاهش نرخ بهره، بازار همچنان مستعد نوسانات شدید خواهد بود.
موتور پایدار رشد بلندمدت
در افق بلندمدت، عوامل ساختاری همچنان به نفع طلا عمل می‌کنند. افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک، نگرانی نسبت به پایداری مالی آمریکا و روند تدریجی تنوع‌بخشی ارزی باعث شده بانک‌های مرکزی جهان خرید طلا را با قدرت ادامه دهند.
این تقاضا، پشتوانه اصلی قیمت در سال‌های آینده به شمار می‌رود و هرگونه نرم‌شدن سیاست‌های پولی می‌تواند محرک موج جدیدی از رشد باشد. به همین دلیل، با وجود آشفتگی‌های مقطعی، طلا جایگاه خود را به‌عنوان یک دارایی استراتژیک حفظ کرده و ظرفیت ادامه صعود در دوره‌های بهبود نقدینگی را دارد.
