به گزارش کدال نما ذره بین بورس، بررسی موشکافانه عملکردهای ماهانه بانک دی در سال ۱۴۰۵، پرده از حقیقتی تلخ برمی‌دارد: سودآوری این بانک روی لبه تیغ حرکت می‌کند و موتور اصلی کسب‌وکار آن همچنان در گل مانده است. در حالی که مدیران مدعی روزهای بهتری هستند، اما سود ناخالص ماهانه در بیشتر دوره‌ها زیر سایه سنگین زیان‌های عملیاتی گم می‌شود. از آن فاجعه‌بارتر، اسپرد عملیاتی بانک است که سال‌هاست مکرراً به ناحیه منفی سقوط کرده و مقاطع مثبت آن، صرفاً جرقه‌هایی زودگذر و بی‌رمق بوده‌اند.
نگاهی به سود ناخالص به ازای هر سهم نیز همین فریبکاری ساختاری را فریاد می‌زند؛ سودی که روی کاغذ می‌آید نه حاصل دستاورد بانکداری، بلکه محصول تنفس مصنوعی درآمدهای غیرعملیاتی است. عملیات اصلی بانک نه‌تنها موتور محرک نیست، بلکه ماه به ماه در باتلاق زیان دست‌وپا می‌زند. این یعنی مدل کسب‌وکار بانک دی از ریشه دچار ناترازی و انحراف است و هنرِ تداوم در سودآوری عملیاتی را ندارد.
خلاصه کلام؛ تصویر واقعی از درون دی، بسیار تیره‌تر از آن است که با گزارش‌های ماله کشیده پنهان شود. تلاش‌های سطحی و موقت ماه‌های اخیر، سرپوشی بر یک ساختار بیمار است و تداوم اسپرد منفی به همراه وابستگی مرگبار به درآمدهای غیرعملیاتی، یعنی چشم‌انداز میان‌مدت این بانک همچنان غرق در ابهام و ریسک‌های سیستماتیک است.
