به گزارش ذرهبین بورس، درچنین فضایی، برخی افراد و محافل با سوءاستفاده از رسانه، شبکههای غیررسمی و تخریب هدفمند، میکوشند مدیران را تحت فشار قرار دهند تا امتیاز بگیرند یا مسیر تصمیمگیریها را به نفع خود تغییر دهند.
در همین چارچوب، مدیران شرکت پتروشیمی جمپیلن و برخی مدیران بالادستی این مجموعه نیز در ماههای اخیر هدف فشارها و باجخواهیهای آشکار و پنهان قرار گرفتهاند؛ روندی که اگر مهار نشود، به الگویی خطرناک در برخورد با مدیریت حرفهای تبدیل خواهد شد.
پیامد این فضا، تضعیف مدیران شایسته و میدان یافتن کسانی است که بهجای تخصص و تجربه، با فشار و لابی به دنبال نفوذ هستند. نتیجه نیز روشن است: جسارت مدیریتی کاهش مییابد، تصمیمهای مهم به تعویق میافتد، نوآوری آسیب میبیند و مدیران بهجای حرکتهای تحولآفرین، به سمت کمهزینهترین تصمیمها سوق داده میشوند.
این روند فقط یک آسیب اداری نیست، بلکه تبعات اجتماعی و سیاسی گستردهای دارد. از یک سو افکار عمومی نسبت به کل ساختار مدیریتی بدبین میشود و سرمایه اجتماعی کاهش مییابد، و از سوی دیگر اقتدار تصمیمسازی در حوزه صنعت تضعیف میشود. اگر مدیران متخصص و پاکدست قربانی این فضای آلوده شوند، در نهایت تولید، اشتغال و منافع ملی نیز آسیب خواهد دید.
برای مقابله با این روند، باید میان مبارزه واقعی با فساد و تخریبهای مبتنی بر رانت و باجگیری تفاوتی روشن قائل شد. صنعت کشور به ثبات، شفافیت و حمایت از مدیران توانمند نیاز دارد؛ چرا که تداوم این فضا، نهفقط افراد، بلکه آینده مدیریت و توسعه صنعتی کشور را هدف قرار میدهد.
