به گزارش ذره‌بین بورس، سال ۱۴۰۴ برای بورس تهران، سالی پرنوسان، پرریسک و در عین حال ناامیدکننده برای بخش بزرگی از سهامداران بود. در شرایطی که همواره از بورس به‌عنوان بازاری پیشرو در خلق بازدهی بالاتر از تورم یاد می‌شد، این بازار در سال جاری حتی نتوانست از رشد سطح عمومی قیمت‌ها عقب نماند.
عقب‌ماندگی معنادار از تورم
طبق آمار، نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه در بهمن‌ماه به ۶۲.۲ درصد رسیده، در حالی که شاخص کل بورس تنها ۳۷ درصد رشد کرده است. این شکاف بزرگ به این معناست که بازدهی واقعی بورس منفی بوده و سرمایه‌گذاران عملاً بخشی از قدرت خرید خود را از دست داده‌اند.
رشد یک میلیونی شاخص
شاخص کل بورس از سطح ۲ میلیون و ۷۰۸ هزار واحد در پایان سال ۱۴۰۳ به ۳ میلیون و ۷۱۳ هزار واحد در پایان سال ۱۴۰۴ رسید؛ رشدی بیش از یک میلیون واحد.
اما این رشد بیشتر ناشی از تأثیر شرکت‌های بزرگ و شاخص‌ساز بوده و تصویر دقیقی از وضعیت کلی بازار ارائه نمی‌دهد. به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران، شاخص کل را معیار مناسبی برای ارزیابی عملکرد بازار نمی‌دانند.
شاخص هم‌وزن؛ تصویر واقعی بازار
شاخص هم‌وزن که نماینده بهتری از کلیت بازار است، در سال ۱۴۰۴ تنها حدود ۲۰ درصد رشد کرده است. این اختلاف قابل توجه با شاخص کل، نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از سهام، عملکردی بسیار ضعیف‌تر از چند نماد بزرگ داشته‌اند.
به بیان دیگر، سود اصلی بازار به تعداد محدودی از شرکت‌ها محدود شده و اکثریت سهامداران از این رشد بی‌بهره مانده‌اند.
۴ موج بزرگ بورس در ۱۴۰۴
بازار سهام در سال گذشته چهار فاز مهم را تجربه کرد:
۱. موج صعودی ابتدایی: در ابتدای سال، شاخص کل با رشد حدود ۲۰ درصدی تا سقف اردیبهشت‌ماه پیش رفت و امیدها به تداوم روند صعودی افزایش یافت.
۲. ریزش سنگین پس از جنگ: با آغاز تنش‌های نظامی در خردادماه، بازار وارد فاز نزولی شد و شاخص کل تا شهریور حدود ۲۶ درصد افت کرد و به محدوده ۲.۳۹ میلیون واحد رسید.
۳. جهش بزرگ پاییزی: از شهریور تا دی‌ماه، بورس یک رشد قدرتمند را تجربه کرد و شاخص کل با جهشی نزدیک به ۹۰ درصد، به سقف تاریخی ۴.۵ میلیون واحد رسید.
