به گزارش ذره‌بین بورس، داده‌های روزانه بازار اجاره مسکن در تهران از افزایش قابل‌توجه قیمت‌های پیشنهادی در آغاز پاییز ۱۴۰۵ حکایت دارد. بر اساس این داده‌ها، میانگین اجاره ماهانه معادل هر مترمربع مسکن در مناطق ۲۲گانه پایتخت که در تابستان حدود ۶۱۱ هزار تومان بود، در مهرماه به ۷۰۱ هزار تومان افزایش یافته است؛ رشدی نزدیک به ۱۵ درصد در فاصله دو دوره مورد بررسی.
بر این اساس، اجاره ماهانه معادل یک آپارتمان ۷۵ متری از حدود ۴۵ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان در تابستان به ۵۲ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان در مهرماه رسیده است. این محاسبات بر مبنای تبدیل کامل مبلغ ودیعه به اجاره ماهانه انجام شده و بیانگر سطح قیمت‌های پیشنهادی در بازار است؛ بنابراین لزوماً معادل اجاره‌بهای نهایی قراردادهای منعقدشده نیست.
منطقه یک؛ گران‌ترین مقصد اجاره‌نشینی در تهران
بررسی تفاوت قیمت‌ها در مناطق مختلف تهران نشان می‌دهد شکاف قابل‌توجهی میان هزینه اجاره مسکن در شمال و جنوب پایتخت وجود دارد.
منطقه یک با میانگین اجاره ماهانه معادل حدود یک میلیون و ۸۰۱ هزار تومان به ازای هر مترمربع، گران‌ترین منطقه تهران در این بررسی بوده است. در مقابل، منطقه ۱۸ با میانگین ۳۵۵ هزار تومان به ازای هر مترمربع، ارزان‌ترین منطقه پایتخت محسوب می‌شود.
به این ترتیب، اجاره ماهانه معادل هر مترمربع مسکن در منطقه یک تقریباً پنج برابر منطقه ۱۸ است؛ اختلافی که از تداوم شکاف قیمتی در بازار اجاره مناطق مختلف تهران حکایت دارد.
بیشترین رشد اجاره در منطقه یک ثبت شد
از نظر تغییرات فصلی نیز منطقه یک با افزایش حدود ۳۱ درصدی اجاره‌بها در صدر مناطق تهران قرار گرفته است. پس از آن، مناطق ۱۹، ۱۳ و ۲۰ نیز رشدهای قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند.
این روند نشان می‌دهد افزایش قیمت‌های پیشنهادی اجاره تنها به مناطق گران‌قیمت محدود نبوده و برخی مناطق دیگر پایتخت نیز با رشد قابل‌توجه هزینه اجاره مواجه شده‌اند؛ هرچند شدت افزایش در مناطق مختلف یکسان نیست.
روند صعودی اجاره‌بها از تابستان آغاز شد
بررسی روند ماهانه بازار در تابستان ۱۴۰۵ نیز از افزایش تدریجی قیمت‌های پیشنهادی اجاره حکایت دارد. میانگین اجاره ماهانه معادل هر مترمربع مسکن از ۵۹۳ هزار تومان در تیرماه به ۶۱۴ هزار تومان در مرداد و ۶۴۶ هزار تومان در شهریور رسید و در مهرماه با ادامه روند صعودی، به ۷۰۱ هزار تومان افزایش یافت.
در مجموع، داده‌های بازار اجاره تهران نشان می‌دهد پاییز ۱۴۰۵ با افزایش هزینه اجاره‌نشینی و تداوم اختلاف قیمت میان مناطق مختلف پایتخت آغاز شده است؛ شرایطی که می‌تواند تأمین مسکن را برای خانوارهای مستأجر دشوارتر کند.
