به گزارش ذرهبین بورس، افزایش نگرانیها درباره مصرف بنزین و احتمال رشد قیمت آن پرداخته و نوشته است که در شرایط فعلی، بنزین دیگر تنها یک کالای مصرفی نیست، بلکه بخشی از ظرفیت راهبردی کشور و مرتبط با امنیت ملی به شمار میآید. از این منظر، مدیریت مصرف سوخت ضرورتی انکارناپذیر است، اما این هدف نباید از مسیر افزایش قیمت دنبال شود.
مصرف روزانه بنزین در کشور اکنون حدود ۱۴۰ میلیون لیتر برآورد میشود و اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، این رقم در ماههای آینده ممکن است به ۱۶۲ میلیون لیتر برسد. در چنین شرایطی، با توجه به محدودیت تولید داخلی، کسری روزانه بنزین میتواند کشور را ناچار به واردات پرهزینه کند. به همین دلیل، صرفهجویی در مصرف بنزین تنها یک اقدام اقتصادی نیست، بلکه ضرورتی ملی برای حفظ منابع و مدیریت بهتر ظرفیتهای کشور به شمار میرود.
این گزارش با اشاره به تجربههای گذشته تأکید میکند که افزایش قیمت سوخت همواره یکی از حساسترین تصمیمات اقتصادی و اجتماعی در ایران بوده و در بسیاری از موارد تبعات سنگینی به همراه داشته است. از همین رو، بسیاری از کارشناسان معتقدند در شرایطی که اقتصاد کشور زیر فشار تحریم، محدودیتهای مالی و ناامنیهای منطقهای قرار دارد، هرگونه افزایش قیمت بنزین میتواند پیامدهای اجتماعی و روانی گستردهای به دنبال داشته باشد.
توسعه حملونقل عمومی بهعنوان نخستین راهکار مدیریت مصرف معرفی شده است. استفاده بیشتر از شبکه ریلی شهری و حومهای، افزایش ظرفیت قطارها، کاهش فاصله حرکت ناوگان و همچنین تقویت ناوگان اتوبوسرانی میتواند بخشی از تردد خودروهای شخصی را کاهش دهد. به اعتقاد نویسنده، هر اتوبوس یا قطاری که جایگزین دهها خودروی تکسرنشین شود، نقش مستقیمی در کاهش مصرف سوخت خواهد داشت.
همچنین بر ضرورت احیای استفاده از سوختهای جایگزین، بهویژه سیانجی، تأکید دارد. با توجه به هزینه پایینتر این سوخت نسبت به بنزین، گسترش استفاده از آن میتواند یکی از سریعترین روشها برای کاهش مصرف باشد. وجود هزاران جایگاه عرضه سیانجی و میلیونها خودروی دوگانهسوز در کشور نیز ظرفیتی مهم برای اجرای این سیاست به شمار میرود. در همین راستا، پیشنهاد شده است دولت طرح رایگان شدن عرضه سیانجی را توسعه دهد و روند دوگانهسوز کردن خودروها را نیز تسهیل کند.
از دیگر محورهای مطرحشده در این گزارش، مدیریت تقاضای سفر، گسترش دورکاری، راهاندازی سرویسهای حملونقل اشتراکی در ادارات و شرکتها، اصلاح نظام توزیع سوخت، استفاده گستردهتر از کارت هوشمند سوخت و بهرهگیری از فناوری برای شناسایی الگوهای غیرعادی مصرف و مقابله با قاچاق است.
در بخش دیگری از این تحلیل، به لزوم افزایش بهرهوری خودروها و خروج ناوگان فرسوده از چرخه تردد اشاره شده است. به باور نویسنده، اجرای معاینه فنی سختگیرانه، بهبود وضعیت فنی خودروها و مدیریت هوشمند ترافیک در شهرها میتواند بدون تحمیل هزینههای بزرگ، مصرف سوخت را کاهش دهد.
این گزارش در نهایت تأکید میکند که مدیریت مصرف بنزین تنها با بخشنامه و تصمیمات مقطعی محقق نمیشود و نیازمند مجموعهای هماهنگ از سیاستهاست؛ از توسعه حملونقل عمومی و استفاده از سوخت جایگزین گرفته تا جلب مشارکت مردم و اصلاح الگوی مصرف در دستگاههای دولتی. به نوشته اعتماد، تکیه بر افزایش قیمت بنزین سادهترین اما پرهزینهترین راه است و نباید جایگزین راهحلهای پایدار و کمهزینهتر شود.















