بسمالله الرحمن الرحیم
نمایندگان عالیقدر، همکاران گرامی؛
ایران امروز در میانه یک جنگ غیرقانونی قرار دارد که از سوی دو رژیم هستهای زورگو، یعنی ایالات متحده و اسرائیل، بر آن تحمیل شده است. این جنگ تجاوزکارانه بهروشنی فاقد هرگونه توجیه و بهشدت بیرحمانه است.
آنها این تجاوز را در بیستوهشتم فوریه(۹اسفند ۱۴۰۴) آغاز کردند، در حالی که ایران و ایالات متحده درگیر یک روند دیپلماتیک برای حلوفصل نگرانیهای ادعایی آمریکا درباره برنامه هستهای ایران بودند. آنها برای دومین بار در طول نه ماه، با برهمزدن و به شکست کشاندن میز مذاکره، به دیپلماسی خیانت کردند.
از جمله هولناکترین جلوه های این تجاوز، حمله حسابشده و مرحلهبهمرحله به مدرسه ابتدایی «شجره طیبه» در شهر میناب در جنوب ایران بود؛ جایی که بیش از صد و هفتاد و پنج دانشآموز و معلم، بهطرزی کاملاً عمدی و بیرحمانه، قتلعام شدند.
این حمله وحشیانه صرفاً نوک قابل مشاهده یک کوه یخ بسیار بزرگتر است؛ کوهی که در زیر سطح خود، فجایعی بهمراتب وخیمتر را پنهان کرده است، از جمله عادیسازی شنیعترین نقضهای حقوق بشر و حقوق بشردوستانه، و جسارت در ارتکاب جنایات فجیع در فضایی آکنده از مصونیت کامل.
آقای رئیس
در زمانی که متجاوزان آمریکایی و اسرائیلی، بنابر ادعای خودشان از پیشرفتهترین فناوریها و دقیقترین سامانههای نظامی و دادهای برخوردارند، هیچکس نمیتواند باور کند که حمله به این مدرسه چیزی جز اقدامی عامدانه و از پیش طراحیشده بوده است. هدف قرار دادن مدرسه شجره طیبه، یک جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت است؛ جنایتی که مستلزم محکومیتی صریح و بیقیدوشرط از سوی همگان، و پاسخگویی روشن و بدون ابهام عاملان آن است.
این فاجعه نه قابل توجیه است، نه قابل پنهانسازی، و نه باید با سکوت و بیتفاوتی مواجه شود. حمله به مدرسه شجره طیبه در میناب نه یک حادثه صرف بود و نه یک خطای محاسباتی. اظهارات متناقض ایالات متحده که با هدف توجیه این جنایت مطرح شدهاند، به هیچوجه نمیتوانند آنها را از مسئولیتشان برهانند.
محکوم کردن چنین حمله بیرحمانهای به مکانی ذاتاً غیرنظامی، جایی که معصومترین انسانها در آن حضور دارند و در پی کسب دانش هستند، صرفاً یک تعهد حقوقی در چارچوب نظامهای حقوق بشری نیست؛ بلکه یک ضرورت اخلاقی و انسانی است. وجدان ما، بسیار عمیقتر از هر دادگاهی، درباره ما داوری خواهد کرد.
نمایندگان محترم؛
مدرسه ابتدایی شجره طیبه تنها قربانی جنایات فجیع آمریکا و اسرائیل در طول بیستوهفت روز گذشته از این جنگ غیرقانونی نبوده است. حقوق بشر و حقوق بشردوستانه بینالمللی بهطور گسترده و نظاممند، و به شکلی بیسابقه و بهشدت بیرحمانه، توسط متجاوزان نقض شده است. آنها بدون هیچ اعتنایی به قوانین جنگ و اصول بنیادین انسانیت و مدنیت، غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی را هدف قرار میدهند.
بیش از ششصد مدرسه در سراسر ایران تخریب یا آسیب دیدهاند و در نتیجه، بیش از هزار دانشآموز و معلم شهید یا مجروح شدهاند. متجاوزانی که با تکبر فریاد «هیچ رحم و مهلتی در کار نیست» سر میدهند و ایران را به حمله به زیرساختهای حیاتی تهدید میکنند، بیمارستانها، آمبولانسها، کارکنان درمانی، امدادگران هلالاحمر، پالایشگاهها، منابع آب و مناطق مسکونی را هدف قرار دادهاند.
عناوین «جنایت جنگی» و «جنایت علیه بشریت» بهتنهایی برای توصیف شدت فجایعی که آنها مرتکب میشوند، کافی نیست. الگوی هدفگیری متجاوزان، همراه با لفاظیهای آنان، تردید اندکی باقی میگذارد که نیت روشن آنها ارتکاب نسلکشی است.
همکاران ارجمند؛
این جنگ ناعادلانه و خودسرانه ایالات متحده و اسرائیل علیه ملت شریف ایران، نتیجه مستقیم سکوت در برابر جلوههای پیشین قانونگریزی و جنایت در فلسطین اشغالی، لبنان و دیگر نقاط است. بیتفاوتی و سکوت در برابر بیعدالتیها هرگز امنیت و صلح به همراه نخواهد آورد. بلکه ناامنی بیشتر و نقض گستردهتر حقوق را به دنبال خواهد داشت.
سازمان ملل متحد و ارزشهای بنیادینی که نمایندگی میکند، و نیز کلیت چارچوب حقوق بشر، بهشدت در معرض خطر قرار دارند. همه شما باید متجاوزان را بهصراحت محکوم کنید و به آنها نشان دهید که جامعه دولتها و وجدان جمعی بشریت، آنها را در قبال جنایات هولناکی که علیه مردم ایران مرتکب میشوند، پاسخگو میداند.
ایران هرگز در پی جنگ نبوده است. ایرانیان ملتی صلحطلب و شریفاند که وارث یکی از غنیترین تمدنهای جهان هستند. با این حال، آنها عزم و ارادهای کامل و خللناپذیر برای دفاع از خود در برابر متجاوزان بیرحم دارند.
