به گزارش ذرهبین بورس، در جریان معاملات هفته دوم بهمن، افت شتاب فروش نسبت به هفته قبل، شرایط را برای تحرک مثبت در برخی نمادهای شاخصساز مهیا کرد. حمایت از شرکتهای بزرگ کامودیتیمحور، بهویژه در گروه فلزات اساسی و فرآوردههای نفتی، باعث شد شاخص کل از فاز نزولی فاصله بگیرد و بار دیگر به سطوح بالاتر بازگردد.
برآیند این تحولات، رشد ۱.۹۳ درصدی شاخص کل بود؛ بهطوری که نماگر اصلی بازار در پایان هفته در سطح چهار میلیون و ۵۹ هزار واحد ایستاد. با این حال، این افزایش بیشتر در قالب جبران بخشی از ریزشهای سنگین هفته قبل ارزیابی میشود و هنوز نمیتوان آن را نشانهای از آغاز یک روند صعودی قدرتمند دانست.
واگرایی معنادار شاخصها
در مقابل، شاخص هموزن که تصویر دقیقتری از وضعیت کلی نمادها ارائه میدهد، هفته دوم بهمن را با افت ۱.۲۸ درصدی به پایان رساند و به سطح یک میلیون و ۱۲ هزار واحد رسید. این واگرایی میان شاخص کل و هموزن نشان میدهد رشد اخیر بازار عمدتاً متکی بر چند صنعت بزرگ بوده و بدنه بازار همچنان از کمبود تقاضای مؤثر رنج میبرد.
از منظر تحلیلی، تداوم چنین شرایطی میتواند یک هشدار جدی تلقی شود؛ چرا که رشدهای محدود و ناپایدار، در صورت نبود محرکهای قوی، به سرعت مستعد اصلاح خواهند بود.
پیشبینی بورس شنبه ۱۸ بهمن ۱۴۰۴
با توجه به فضای حاکم بر بازار، انتظار میرود بورس تهران در معاملات روز شنبه بیش از هر عامل داخلی، تحت تأثیر تحولات سیاسی و نتایج مذاکرات ایران و آمریکا در عمان قرار گیرد. تجربه ماههای اخیر نشان داده است که بازار سهام واکنش بالایی به اخبار دیپلماتیک دارد و کوچکترین سیگنال مثبت یا منفی میتواند مسیر معاملات را تغییر دهد.
در صورت مخابره اخبار مثبت از این مذاکرات و نشانههایی از تداوم گفتوگوها و کاهش تنشها، احتمال بهبود فضای روانی بازار و تقویت تقاضا در نمادهای بزرگ وجود دارد؛ موضوعی که میتواند تا حدی به سایر گروهها نیز سرایت کند و حرکت صعودی شاخص کل را حفظ نماید.
در مقابل، اگر مذاکرات به بنبست برسد یا نشانههایی از افزایش ریسکهای سیاسی و تشدید تنشها منتشر شود، فضای احتیاطی بازار تشدید خواهد شد و احتمال بازگشت فشار فروش و اصلاح شاخصها دور از انتظار نیست.
در مجموع، بورس تهران در مقطع فعلی بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر متغیرهای سیاسی قرار دارد و مسیر کوتاهمدت بازار به نتیجه گفتوگوهای عمان گره خورده است. تا زمان روشن شدن این متغیر کلیدی، انتظار شکلگیری روندی قدرتمند و پایدار در بازار سهام چندان واقعبینانه به نظر نمیرسد.
