به گزارش ذره‌بین بورس، تداوم اختلال در عرضه نفت از مسیر استراتژیک تنگه هرمز و بالا گرفتن تنش‌های منطقه‌ای میان ایران، رژیم صهیونیستی و ایالات متحده، جریان ورود انرژی به چین را با چالشی جدی مواجه کرده است. طبق داده‌های آماری، حجم واردات نفت خام چین که در فوریه ۲۰۲۶ بالغ بر ۳۴۸ میلیون بشکه بود، در ژوئن همان سال به ۲۱۲ میلیون بشکه سقوط کرد.
این افت بی‌سابقه بار دیگر عمق وابستگی پکن به نفت خاورمیانه را نمایان کرد؛ منطقه‌ای که به طور سنتی تأمین‌کننده حدود نیمی از نیاز نفتی چین است. ناامنی در مسیرهای مواصلاتی و ریسک‌های بالای تردد نفتکش‌ها، عملاً باعث کاهش محموله‌های ورودی به بنادر این کشور شده است.
در واکنش به این بحران تأمین انرژی، پالایشگاه‌های چینی با هدف مدیریت وضعیت موجود، از ظرفیت پالایشی خود کاسته و صادرات فرآورده‌های نفتی را محدود کرده‌اند. پکن همچنین برای جلوگیری از توقف چرخ صنایع خود، استراتژی «تنوع‌بخشی به مبادی وارداتی» را با سرعت بیشتری دنبال کرده و خرید نفت از روسیه، برزیل و سایر تأمین‌کنندگان خارج از حوزه خلیج فارس را افزایش داده است.
در کنار این اقدامات، تقویت تولید داخلی نفت خام نیز در اولویت برنامه‌های انرژی چین قرار گرفته تا بخشی از خلأ ناشی از اختلال در صادرات خاورمیانه جبران شود. تحولات اخیر بار دیگر ثابت کرد که امنیت تنگه هرمز همچنان کلیدی‌ترین متغیر در معادلات بازار جهانی انرژی و زنجیره تأمین بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان به شمار می‌رود.
