به گزارش ذره‌بین بورس، بررسی نوسانات هفته گذشته نشان می‌دهد که بازار نفت همچنان بیش از آنکه تابع متغیرهای بنیادین عرضه و تقاضا باشد، تحت فرمان اخبار ژئوپلیتیک است. روند این هفته را می‌توان در سه پرده بررسی کرد:
شروع هفته: ریزش در سایه خوش‌بینی‌های سیاسی
هفته با کاهش چشمگیر قیمت‌ها آغاز شد. در دوشنبه ۱۲ مرداد، بهای نفت برنت با افتی ۵.۱۱ درصدی به ۸۳ دلار و ۴۴ سنت رسید و نفت وست‌تگزاس اینترمیدیت نیز کانال ۸۰ دلار را از دست داد. خروج بخشی از «ریسکِ قیمت» که در ماه قبل به دلیل تنش‌ها ایجاد شده بود، محرک اصلی این ریزش بود. حتی چراغ سبز اوپک‌پلاس برای آزادسازی بخشی از ظرفیت تولید نیز نتوانست مانع از ریزش شود، چرا که بازار در آن لحظه به کاهش تنش‌ها دل بسته بود.
میانه هفته: بازگشت خریداران به دلیل واقعیت‌های تنگه هرمز
با نزدیک شدن به روزهای میانی هفته، واقعیت‌ها جایگزین هیجانات زودگذر شدند. تداوم اختلالات در تنگه هرمز و دریای سرخ، سه‌شنبه ۱۳ مرداد را به روزِ بازگشتِ قیمت‌ها تبدیل کرد و نفت برنت دوباره به بالای ۸۶ دلار بازگشت. گزارش‌ها نشان می‌داد که علی‌رغم تلاش برای بهبود سطح تولید، اختلال در مسیرهای کشتیرانی همچنان به عنوان یک «گلوگاه» مانع از بازگشت کامل جریان صادرات به سطوح پیش از درگیری‌ها می‌شود.
انتهای هفته: نوسان در محدوده احتیاط و کاهش ذخایر
در روزهای پایانی هفته، بازار در وضعیتی خنثی و بدون جهت‌گیری مشخص قرار گرفت. اگرچه پنجشنبه آرام سپری شد، اما جمعه ۱۶ مرداد و شنبه ۱۷ مرداد با افزایش قیمت‌ها همراه بود. گزارش‌ها از حمله پهپادی به پالایشگاه‌های روسیه و افزایش تنش‌ها در خلیج عدن، بار دیگر زنگ خطر را برای امنیت عرضه به صدا درآورد.
نکته کلیدی برای فعالان بازار: سقوط ذخایر استراتژیک آمریکا
شاید مهم‌ترین خبر در پایان هفته، کاهش ذخایر استراتژیک نفت خام آمریکا به ۳۰۴ میلیون بشکه (کمترین سطح از سال ۱۹۸۳) بود. این داده اقتصادی نشان می‌دهد که ایالات متحده توانایی محدودی برای پاسخ به شوک‌های ناگهانی عرضه دارد. این کمبود ذخایر، حساسیت بازار را نسبت به هرگونه اخبار منفی سیاسی به‌شدت افزایش داده است؛ به‌طوری که هرگونه شکست در مذاکرات احتمالی یا تشدید تنش در مسیرهای صادراتی، می‌تواند واکنش‌های انفجاری‌تری را در قیمت‌ها نسبت به گذشته ایجاد کند.
جمع‌بندی:
بازار نفت در حال حاضر در یک «بازه زمانی حساس» قرار دارد. قیمت‌ها اکنون در منطقه‌ای هستند که همزمان به «اخبار سیاسی» و «داده‌های امنیت عرضه» واکنش نشان می‌دهند. تا زمانی که وضعیت تنگه هرمز و دریای سرخ به یک ثبات پایدار نرسد، پیش‌بینی روند بازار دشوار بوده و نوساناتِ مبتنی بر اخبار، سناریوی غالب در کوتاه‌مدت خواهد بود.
