به گزارش ذره‌بین بورس، در معاملات روز دوشنبه، بازار با ثبات نسبی همراه بود. بهای نفت برنت دریای شمال با افزایش اندک ۷ سنتی به ۶۷ دلار و ۸۲ سنت رسید و نفت وست‌تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با رشد ۷ سنتی در سطح ۶۲ دلار و ۹۶ سنت معامله شد. این در حالی بود که هر دو شاخص در هفته پیش از آن کاهش را تجربه کرده بودند. نگرانی از احتمال اختلال در عرضه نفت به دلیل تنش‌های نظامی میان ایران و آمریکا از قیمت‌ها حمایت می‌کرد، اما سیگنال‌های مربوط به احتمال افزایش تولید اوپک‌پلاس از ماه آوریل، مانع از رشد پرشتاب بازار می‌شد.
سه‌شنبه بازار شاهد نوسان متفاوت دو شاخص اصلی بود. نفت برنت کاهش یافت، اما نفت آمریکا افزایش قیمت را ثبت کرد. دلیل این واگرایی، ارزیابی سرمایه‌گذاران از ریسک‌های عرضه پس از برگزاری رزمایش دریایی ایران در تنگه هرمز عنوان شد؛ گذرگاهی راهبردی که حدود ۲۰ درصد نفت جهان از آن عبور می‌کند. هم‌زمان تعطیلی برخی بازارهای آسیایی به مناسبت سال نوی چینی، از حجم معاملات کاست و فضای احتیاطی را تقویت کرد.
در معاملات چهارشنبه، قیمت‌ها تقریباً بدون تغییر محسوس باقی ماندند. انتشار اخباری درباره پیشرفت نسبی در مذاکرات تهران و واشنگتن، امید به کاهش تنش‌ها و افت ریسک اختلال عرضه را افزایش داد. با این حال، گزارش‌هایی از رشد تولید در برخی میادین نفتی و انتظار برای انتشار آمار ذخایر نفت خام آمریکا، فشار مضاعفی بر بازار وارد کرد. برآوردها از افزایش بیش از دو میلیون بشکه‌ای ذخایر آمریکا حکایت داشت؛ موضوعی که می‌توانست نشانه‌ای از تداوم مازاد عرضه باشد.
از پنجشنبه روند بازار تغییر کرد و قیمت‌ها جهش قابل توجهی داشتند. نفت برنت به بالای ۷۰ دلار بازگشت و نفت آمریکا نیز افزایش محسوسی را تجربه کرد. تشدید نگرانی‌ها درباره احتمال شکست مذاکرات و افزایش تنش‌های سیاسی، ریسک ژئوپلیتیکی را بالا برد و موجب رشد بیش از چهار درصدی شاخص‌ها نسبت به روز قبل شد.
روند صعودی در جمعه نیز ادامه یافت و قیمت‌ها به بالاترین سطوح شش‌ماهه رسیدند. افزایش احتمال درگیری در تنگه هرمز، در کنار گزارش کاهش ۹ میلیون بشکه‌ای ذخایر نفت خام آمریکا و افت صادرات عربستان سعودی، از بازار حمایت کرد. کاهش ذخایر معمولاً نشانه افزایش تقاضا یا محدودیت عرضه تلقی می‌شود و اثر افزایشی بر قیمت‌ها دارد.
در معاملات شنبه نیز هر دو شاخص با رشد جزئی همراه شدند و در مجموع، بازار نفت هفته را با افزایش بیش از پنج درصدی به پایان رساند. به این ترتیب، نفت در نقطه تلاقی دو نیروی متضاد قرار گرفت: از یک سو ریسک‌های ژئوپلیتیکی که از قیمت‌ها حمایت می‌کند و از سوی دیگر چشم‌انداز افزایش عرضه از سوی اوپک‌پلاس که می‌تواند فشار نزولی ایجاد کند.
در جمع‌بندی می‌توان گفت عامل غالب در روند صعودی هفته گذشته، تشدید ریسک‌های سیاسی و نگرانی از محدود شدن عرضه جهانی نفت بود. با این حال، مسیر آتی قیمت‌ها همچنان به تحولات دیپلماتیک میان ایران و آمریکا و تصمیمات تولیدکنندگان بزرگ نفت وابسته خواهد بود.
بررسی روند ماهانه نیز نشان می‌دهد که طی هفته‌های اخیر، به‌طور کلی ریسک ناشی از تنش‌های نظامی بر بازار غلبه داشته و قیمت نفت در یک مسیر افزایشی حرکت کرده است؛ مسیری که تداوم آن به سطح تنش‌ها و سیاست‌های تولیدی بازیگران اصلی بازار بستگی دارد.
